Nalulunod
Kay raming dapat gawin. Kay raming dapat isipin. Ngunit huwag mo akong mamasamain. Ito’y mga “dapat” sapagkat ito’y mga kagustuhan ko. Gusto kong gawin ang “dapat”. Ayan tuloy, nalulunod na pala ako.
Pahingi ng tulong. Huwag mo akong iwan. Mayabang lang talaga ako.
Sana maging tulad ako ni Dr. T, alam ang gusto sa buhay, maprinsipyo, at ginagalang. Marami kaya siyang gustong gawin sa buhay? O ang sikreto niya’y pili lamang ang gusto niyang gawin? Ako kasi, maraming gustong gawin. Nag-uugat siguro ito sa mataas kong pagtingin sa sarili. Alam kong biniyayaan ako at tungkulin ko sa Diyos ko na gamitin ito hanggang sa maubos ako na parang toothpaste na sinimot, niyupi, nirolyo, at pinipi. Sa makatuwid, ang buhay ko ay nakatuon sa paghahasa sa aking kakayahin upang gamitin sa kasalukuyan at lalung-lalo na sa hinaharap. Mag-iipon ako upang bukas ay ubusin din. Ako ay sisidlan, isang instrumento, at Diyos ang kamay na gumagamit sa akin. Ngunit ‘di ko inaangat ang sarili ko sa iba. Sa tingin ko lahat ng tao ay magaling ngunit hindi mulat o wala nang pag-asa, o ‘di kaya’y walang tiwala sa sarili.
Makapangyarihan ako. Alam kong ito’y totoo.
Filed under: Personal | 1 Comment
Siyempre.